KERNGROEP
ONTWIKKELINGSSAMENWERKING
WADDINXVEEN


	Home

	Wie zijn wij?
	Nieuws
	Jeugdpagina
	Projecten
	Ethiopië
	Links

	Donateur
	Contact

Ethiopië - Onderwijs

Heel lang is het onderwijs in Ethiopië sterk gekoppeld geweest aan de kerken en moskeeën. In de eerste helft van de vorige eeuw hebben de keizers Melinek II en Haile Selassi geprobeerd de band tussen onderwijs en godsdienst losser te maken. Na de revolutie in 1975 zijn alle scholen openbare nationale scholen geworden. Sinds die tijd is het aantal scholen ook sterk gestegen. Daarmee is ook het analfabetisme verminderd van ca. 95% aan het eind van de tweede wereldoorlog naar 60-65% rond de laatste eeuwwisseling. Dat betekent nog altijd dat de meerderheid van de Ethiopische bevolking niet kan lezen of schrijven. Ongeveer twee keer zoveel meisjes/vrouwen zijn analfabeet als jongens/mannen. Toch kent Ethiopië leerplicht, maar de deelname aan onderwijs is erg laag en er zijn ook veel 'drop outs'.
De leerplicht geldt van 7 - 13 jaar. De lagere scholen duren 8 jaar en het middelbaar onderwijs 4 jaar. Het Ethiopische onderwijssysteem kent een z.g. nationaal curriculum, dat wil zeggen dat op alle nationale scholen in het land op de zelfde dag de zelfde lessen met de zelfde materialen/leerboeken worden gegeven. Naast het lager en middelbaar onderwijs kent Ethiopië ook hoger onderwijs. In Ethiopië zijn 17 Hogescholen, waarvan 6 universiteiten.
De kinderen op de nationale scholen dragen schooluniformen. De lessen beginnen met het gezamenlijk zingen van het volkslied.

Enkele foto's van scholen in Ethiopië. Lang niet altijd beschikt de school over meubilair en voldoende materiaal.

Zoals in zo veel arme landen is de deelname aan het onderwijs laag en het aantal 'drop outs' groot. Als kinderen in Ethiopië al naar school gaan, komen ze vaak niet verder dan de lagere school of enkele jaren daar van.

Mogelijke oorzaken van lage deelname en veel dropouts:
In arme landen als Ethiopië leveren kinderen met hun arbeid een noodzakelijk bijdrage aan het inkomen van het gezin; arbeid van kinderen is veelal onmisbaar om als gezin te kunnen overleven. Ouders hebben het inkomen van de kinderen NU nodig. De kans dat een kind met voldoende scholing later meer inkomen krijgt, doet eigenlijk niet ter zake. Er zal NU overleefd moeten worden. Opvallend is het dat in gezinnen met veel kinderen veelal wel enkele kinderen naar school worden gestuurd. Blijkbaar blijven er dan handen genoeg over om mee te werken aan het verkrijgen van voldoende gezinsinkomen. Om de deelname mogelijkheid aan het onderwijs te vergroten, zullen ouders gemakkelijk toegang tot kredieten moeten kunnen krijgen. Dan kunnen ze geld lenen om de periode, dat hun kinderen onderwijs volgen, te overbruggen. De kinderen kunnen dan later mee helpen terug betalen van het krediet. Zoals in het stukje op deze site over de projecten die de Kerngroep steunt, staat te lezen, weten we dat REST als organisatie ook een soort boerenleenbank kent, waarbij mensen betrekkelijk gemakkelijk geld kunnen lezen. Een ander probleem is dat scholing tot en met de lagere school nauwelijks meer inkomensmogelijkheden inhoudt dan geen scholing, zeker op het platte land. Als scholing al iets opbrengt op het platte land dan is het voor jongens. Dat is één van de redenen dat meer jongens naar school gaan dan meisjes. Het effect van scholing op het inkomen is pas echt voelbaar bij een middelbare schoolopleiding. Helaas geldt dat voor maar slechts 5% van de Ethiopische bevolking. Ook zou het Ethiopische onderwijs zich al in een vroeger stadium moeten richten op meer praktische vorming en technisch onderricht.

Toch weten we dat ouders hun kinderen graag naar school laten gaan als het kan. Afstanden tot de scholen bemoeilijken dat ook vaak, maar gelukkig komen er steeds meer 'Accesschools', die in de buurt van dorpen en nederzettingen staan. Op deze site bij projecten kunt u daar mee over lezen.

Echt verandering in deze situatie kan er komen als de waarde van de arbeidsprestaties van de ouders stijgt, als het inkomen van de ouders voldoende is om als gezin te kunnen overleven. Dat is een mondiaal probleem. Zolang de Westerse wereld uit bescherming van haar welvaart niet de prijs betaalt voor arbeid en producten uit de Derde Wereld, die de betreffende arbeid en de producten daadwerkelijk waard zijn, zullen vele gezinnen - ook in Ethiopië - de kinderhanden nodig hebben om voldoende gezinsinkomen te hebben om te kunnen overleven. De mogelijkheden voor kinderen in deze landen om onderwijs te volgen, zullen dan beperkt blijven.
Het zal dan ook niemand verbazen dat de Kerngroep activiteiten van de Wereldwinkel en de verkoop van Max Havelaar producten als een kleine beginnetje van een eerlijker wereld van harte ondersteunt.