Ethiopië - Actualiteit

'De hoorn van Afrika' als politiek wespennest.
Toch speerpunt van beleid van de Nederlandse regering.

Grensgeschillen tussen Eritrea en Ethiopië vormen nog steeds een gevaar voor de vrede tussen beide landen. De speciale gezant van Kofi Annan , de Canadees Lloyd Axworthy, probeert vanaf februari een opening te forceren tussen de beide landen, echter tot op heden tevergeefs. In Addis Ababa sprak hij met de premier van Ethiopië, Meles Zenawi, maar Ethiopië blijft weigeren zich bij de beslissingen van de internationale commissie, die de grens tussen beide landen heeft vastgesteld, neer te leggen. De president van Eritrea weigerde zelfs de afgezant van Kofi Annan te ontvangen. Regelmatig doen zich kleine schermutselingen in het grensgebied voor. Beide landen hebben troepen bij de grens samengetrokken. De commandant van de UN vredesmacht ziet geen directie aanwijzingen voor een nieuwe oorlog, maar er zijn wel duidelijk verontrustende ontwikkelingen waar te nemen.
Zonder moeite kan je dus Eritrea en Ethiopië als een politiek wespennest kwalificeren. In de Tweede kamer zou de VVD het liefst geen hulp aan dit gebied geven en de Nederlandse hulp concentreren op 'kansrijke' landen in een stabiele regio. Gelukkig hebben de beide bewindslieden van B.Z. (Bot en Ardenne) Afrika tot een speerpunt van hun beleid gemaakt. Zo liggen 15 van de 36 partnerlanden van Nederland in Afrika en is de 'hoorn van Afrika' (Ethiopië, Eritrea, Sudan, Somalië en Djibouti) één van de drie regio's, waar Nederland speciale aandacht aan geeft. Door deze keuzes is ongeveer de helft van bilaterale ontwikkelingshulp van Nederland bestemd voor Afrika.
Bron: IS (Internationale Samenwerking), uitgave van min. B.Z. april 2004.

Wereldpolitiek dwarsboomt watervoorziening in Ethiopië.

In het noordwesten van Ethiopië ligt het Tanameer. Dit meer is de bron voor de Nijl. Een aantal kleine riviertjes vult dit meer en van hieruit zet het koers naar de Middellandse zee. Via Sudan en Egypte stroomt deze rivier als Blauwe Nijl en na de samenvoeging met de Witte Nijl als Nijl door Egypte. Jaarlijks stroomt er door het Ethiopische deel zo'n 60 miljard kubieke meter water. Hiermee zouden miljoenen hectares landbouwgrond in cultuur kunnen worden gebracht. Bij het plaatsje Bahir Dar loopt de rivier door een diepe kloof. Hier zou op een verantwoorde manier een stuwdam kunnen worden gebouwd en met dit water zou een groot deel van Ethiopië in cultuur kunnen worden gebracht. De regelmatig weerkerende hongersnood als gevolg van droogte zou dan in een paar jaar tot het verleden kunnen behoren. Maar voor het bouwen van een stuwdam is een hoop geld nodig. Ethiopië is arm en moet dus naar de Wereldbank voor het benodigde geld. Egypte, die ruim 50% van al het water dat vanuit Ethiopië stroomt gebruikt, is fel tegen de bouw van de stuwdam. Egypte is weer goede maatjes met de Verenigde Staten, dus geen geld voor het bouwen van de dam.

In 2001 is het Nile Initiative opgericht, een overlegorgaan voor de landen langs de Nijl en de zijtakken: dus voor Ethiopië, Sudan, Kenia en Egypte. In de tijd daarna is er wel gepraat maar er is geen vooruitgang geboekt. Egypte als grootste dwarsligger heeft alleen wat geld beschikbaar gesteld voor andere ontwikkelingsprojecten in Ethiopië.

Een uitgebreid artikel over dit onderwerp treft u aan in Elsevier, nummer 5 van 31 januari 2004.

<Terug naar "Ethiopie">
<Verder naar "Algemeen">
<Verder naar "Geschiedenis">
<Verder naar "Leven en werken">
<Verder naar "Gezondheidszorg">
<Verder naar "Onderwijs">

Kerngroep Ontwikkelingssamenwerking Waddinxveen © 2004 – JDu - 09 dec 2007